Slikanje pejzaža

Veoma je interesantna činjenica da je nekada bilo skoro nezamislivo da se na zid okači slika pejzaža. U srednjem veku, naslikan pejzaž sam po sebi nikada nije predstavljao sliku, već samo pozadinu za nešto što je predstavljeno u fokusu slike.

Preciznije prikazivanje prostora umetnicima je pošlo za rukom u 16. veku, pa su polako počeli da stvaraju slike na kojima je sam pejzaž dobio na važnosti i postao primarniji od ostalih figura na slici.

Od narednog veka, pejzaž postaje vrlo omiljena tema, a posebno na severu Evrope slikan je u velikim količinama.
U početku, slikari bi gledajući u odabrani pejzaž proveli tek malo vremena potrebnog za pravljenje skice, a sliku bi dovršavali u ateljeu.

Tek u 19. veku umetnici postaju očarani promenama uticaja svetlosti, pa tada počinju da slikaju direktno u prirodi, u želji da pejzaž, kao i trenutak u kojem je slikan, što vernije prenesu na platno.

Danas je ova vrsta slike jedan od omiljenih ukrasa po zidovima ljubitelja umetnosti.