Planina Bobija

Bobija je planina u Zapadnoj Srbiji u predelu pod nazivom Azbukovica, nalazi se između desne obale Drine, Sokolskih planina, Jablanika, Medvednika i kanjona Trešnjice. Bobija je udeljena od Ljubovije 30 kilometara, a od Bajine Bašte i Valjeva koji kilometar više. Najviši vrh nosi naziv Tornička Bobija i visok je oko 1300 metara. Bobiju krase četinarske i bukove šume, pašnjaci i proplanci.

Najveća sela su Savkovići (Donji i Gornji Savkovići) i Gornje Košlje u čijem sastavu se nalaze i brojni zaseoci. Stanovništvo se najviše bavi stočarstvom i voćarstvom. Seljaci proizvode kvalitetno mleko, sir i kajmak. Od voćarstva zastupljena je šljiva i malina. Za stanovništvo u selima na padinama Bobije proizvodnja maline predstavlja glavni izvor prihoda. Stanovništvo u selima na Bobiji je tokom postojanja SFRJ dosta propatilo, jer je tokom Drugog svetskog rata ovo bio poznati četnički kraj. Do Bobije je danas teško doći, jer ne postoji asfaltni put, a postojeći makadamski je u dosta lošem stanju, tako da su sva sela odsečena od svih saobraćajnih komunikacija.

Na Bobiji se nalazi Crkva - brvnara i škola, koju je tokom rata 1943. godine podigao četnički vojvoda Dragoslav Račić. Ova planina sa rodoljubivim stanovništvom je bila sigurno utočište za četničke komandante pukovnika Dragoslava Raćića i majora Vojislava Tufegdžića od brojnih nemačkih potera.

Posle rata, tokom jeseni 1945. godine vojvoda Račić je pronašao utočište kod jataka u selu Savković na padinama Bobije, ali ga je partizanska potera pronašla, gde je posle kraće borbe izvršio samoubistvo.