Grad Pančevo

Pančevo je tradicionalno trgovački i zanatski grad sa 300 godina dugom industrijskom tradicijom. Danas je  jedan od najvažnijih industrijskih centara u Vojvodini i Srbiji. Na spisak brojnih fabričkih postrojenja nastalih do Drugog svetskog rata, posle šezdesetih godina prošlog veka, nižu se Azotara, Utva, Minel, novi pogoni Staklare i Tesle, Rafinerija nafte i Petrohemija.

Zbog velikog industrijskog zagađenja i razvoja trgovačke polulegalne zone nazvane Buvljak, većina građana Srbije ima ružnu sliku. Posle 850 godina od prvog pominjanja u pisanim dokumentima, da i ne govorimo o postojanju različitih kultura na području Pančevo još od 5.300 godine p.n.e., i posle tri veka urbanog razvoja, Pančevo to svakako ne zaslužuje.

Grad nikao iz močvare gde trava tako bujno raste da se u njoj konjanik gubi (zapis Evlije Čelebije, 17. vek), u čijim širokim ulicama prepoznajemo tragove davno minulih vremena, nadomak Beogradu, a sačuvan od njegove buke, teskobe i vreve, uvek u toku savremenih zbivanja, plete o sebi priču u koju lako ulazite,  ali – da izađete iz Pančeva ravnodušni? Nikada.

Kroz grad su prošli, a često ostavili i trajan pečat u duhu građanskog  života,  slikar, ikonograf i portretista Konstantin Danil, vojskovođa grof Mersi, knjižari i izdavači - braća Pavle i Kamenko Jovanović, slikar Uroš Predić, graditelj Adam Fridrich Kverfeld, brigadni general Mihovil Mihaljević, sveštenik i pesnik prota Vasa Živković, kompozitor i horovođa Mita Topalović, pesnik Milan Ćurčin, fizičar i vizionar Mihajlo Pupin kao gimnazijski đak, književnica Isidora Sekulić kao učiteljica, pisac Miloš Crnjanski, kapetan Petar Aračić, slikar Milan Butozan, pesnik Miroslav Antić, slikar i profesor Gimnazije Stojan Trumić i drugi.