Baščaršija simbol Sarajeva

Baščaršija je nastala 1462. godine kad je Isa-beg Ishaković sagradio han i brojne dućane. Većina  stanovnika je živela kod Careve džamije, koja je bila sa druge strane Miljacke, pa je Isa-beg izgradio i most koji će povezati ovo naselje sa ekonomskim centrom grada.

16. vek je bilo najbolji period u istoriji Baščaršije. Kako se veliki broj zanatlija udruživao, tako se i sama Čaršija delila na ulice u kojima su preovladavale srodne zanatlijske radnje. Ulice su po tome dobile imena kao: Sarači, Kovači, Kazandžiluk... U to doba je, prema nekim procenama, bilo oko 12.000 dućana.

17.vek mogao je biti poguban za ovaj najstariji deo Sarajeva. Godine 1640. Sarajevo doživljava veliki zemljotres, a 1644. i 1656. godine ga pogađaju i požari. Pola veka kasnije, 1697. godine, Eugen Savojski pali i pustoši ceo grad tako da ostaje samo nekolicina netaknutih zgrada.

Godine 1660. Sarajevo je bilo prava metropola i drugi najvažniji grad u Osmanskom Carstvu. Imao je preko 80.000 stanovnika, dok su Zagreb i Beograd, i nakon dva stoleća, imali tek oko 15.000. Međutim, niz nesrećnih događaja bio je uzrok zaustavljanju razvoja Sarajeva, pa tako i Baščaršije. Dolaskom Austrougarske na ovo područje pojavila se i potreba stranih arhitekata da od Sarajeva naprave evropski grad. To im je pošlo za rukom nakon velikog požara koji je uništio sve, osim ovog dela Čaršije koji i danas postoji. Tako na kraju ulice Ferhadija nastaje i granica između starog i modernog dela grada.