Bamari predstavljaju dominantnu etničku grupu Burme, odnosno čine 68 procenata (30.000.000) populacije. Bamari uglavnom imaju dugu crnu kosu i tamniji ten. Bamari su poznati i pod nazivom Burmani, koji je više generički naziv pošto se odnosi na različite etničke grupe Burme. U osnovi, narod Burme koristi reč Mjanmar (Myanmar) za sve osobe bilo koje etničke pozadine u Burmi.

Zvanični jezik u Burmi, burmanski, koriste mnoge manjine kao i većina Bamara. Njegovo jezgro sačinjavaju reči iz sino-tibetanskog rečnika, ali mnogi termini u vezi sa budizmom, umetnošću, naukom i vladom imaju korene u indo-evropskim jezicima. Engleski jezik je prvi put počeo da se koristi u 19. veku, kada su prvi Britanci napravili kolonije na teritoriji Burme.

Bamari vode poreklo od istočno-azijskih grupa, i govore sino-tibetanskim jezikom. Migrirali su sa područja današnjeg Junana u Kini, u Ajejarvadi rečnu dolinu u gornjoj Burmi preko oko 1.200-1.500 godina. U poslednjem milenijumu, uspešno su se stopili ili zamenili Mon i nekadašnji Pju, dve etničke grupe koje su naseljavale dolinu Ajejarvadi.

Nose tradicionalne saronge, koje su u burmanskom jeziku poznate kao longji (longyi). Žene nose vrstu saronga koji se naziva htamain, dok muškarci nose sarong oblikovan u obliku cevi, nazvan longyi, ili, za svakodnevne prilike, nose jedan kontinualni deo odeće koji je omotan oko butina, koji se na burmanskom naziva paso. Po završetku Drugog svestkog rata ujedno kreće i modernizacija, odnosno preusmeravanje ka zapadu i zapadnjačkoj kulturi. Danas narod Burme nosi šortseve, obične pantalone, ali su takođe prisutni i tradicionalni elementi, poput talismanskih tetovaža i minđuša. Bamari se za prodor zapadne kulture najviše okreću ka Japanu i Singapuru. Takođe veliki broj muškaraca nosi ukrase na licu koji se na burmanskom nazivaju thanaka.


Bamarski začin je kari koji može biti ljut ili blago ljut, ali gotovo uvek sa ribljom paštetom, lukom, osušenim čilijem i šafranom. Pirinač je nacionalna hrana, a zeleni čaj je omiljeno piće, dok se lišće zelenog čaja koristi kao dodatak salati lahpet. Najpoznatija hrana u Burmi je mohinga, pirinčane knedle u ribljoj čorbi.

Tradicionalnu burmansku muziku sačinjava orkestar sačinjen najčešće od perkusija i duvačkih instrumenata, uz primesu harfi, koje se nazivaju saung gauk. Moderna burmanska muzika je prožeta zapadnjačkim uticajem, a rep i hip hop su dominantni stilovi. Lutkarstvo je čest oblik popularne zabave, dok su u urbanim delovima filmovi holivudske i bolivudske produkcije izuzetno popularni. Običaji poput rituala uvođenja (rite of passage) su i dalje izuzetno popularni i praktikuju se redovno. Od poznatijih rituala izdvajamo shinbyu, ceremonija za budističke dečake, ili htwin, ceremonija sa bušenjem ušiju za devojčice.

Budistički festivali i praznici su izuzetno popularni među Bamarima. Thingyan, ili Vodeni Festival, koji označava početak burmanske Nove Godine, se slavi u aprilu. Thadingyut, poznat je i kao Festival Svetlosti, i slavi se u oktobru. Kathina, ili Ponuda odora je ceremonija za kaluđere koji se održava po početku posta u julu, i opet u novembru.

Većina Bamara su iz budističke ili teravada tradicije. Od njih se očekuje da se pridržavaju pet osnovnih naredbi i praktikuju dana-u (darežljivost), Sila (moralnost), i bavana (meditacija). Deca su se u prošlosti od malih nogu obučavala kod budističkih sveštenika, ali je ta tradicija u novije vreme izbačena pod uticajem zapadnjačke kulture.

Bamari najčešće koriste dan rođenja (koriste tradicionalni osmodnevni kalendar, koji uključuje Yahu, a to je sreda popodne) kao osnovu za davanje imena. Slova iz grupa unutar burmanskog alfabeta označavaju određene dane, na osnovu kojih Bamari odabiraju ime.